“De eerste keer dat ik mezelf met mijn pruik op zag dacht ik: ‘Hé, daar is Marijke weer!’ Niet die vrouw waaraan iedereen kan zien dat ze ziek is. Dat was echt heel fijn. Ik kon bij de communie van mijn kleinkinderen gewoon als mezelf de kerk inlopen. Echt een heel emotioneel moment, vooral ook omdat toen nog niet veel mensen wisten dat ik ziek was. Dat kwam daarna pas.”

“Binnen twee weken na mijn eerste chemo begon mijn haar uit te vallen. Ik moest echt even slikken hoor, ook al waren alle andere emoties veel heftiger. In het begin wilde ik geen pruik maar hoofddoekjes. Omdat ik altijd modern gekleed ga en er graag vlot uitzie, heb ik Peggy gevraagd of ze me wilde adviseren. We kennen elkaar al heel lang via gemeenschappelijke vrienden. Ze is altijd zo enthousiast en open. Tijdens het passen vertelde ze over haar plan om pruiken te verzamelen, te verzorgen en door te geven aan andere vrouwen. Dat vond ik meteen zo’n mooi plan!”

Toch een pruik

“Voor het communiefeest wilde ik toen toch heel graag een pruik. Achteraf hoorde ik hoe ze aan mijn pruik was gekomen. Haar collega Nicole kende iemand met een grijze pruik die ze wel wilde afstaan. Daar heeft Peggy precies mijn kapsel van gemaakt. Ik was meteen gelukkig toen ik de pruik voor het eerst op had. Mijn man en kinderen zagen eerst niet eens dat het een pruik was! Zo veel lijkt die op mijn eigen haar.”

Op je best

“In het begin voelde ik me nog fit en wilde ik niet ziek zijn. Dankzij de pruik stapte ik bij de communie dus binnen als mijn stralende, gezonde zelf. Net als later bij de makelaar en de notaris. We waren bezig met de verkoop van ons huis. Een paar maanden voordat ik ziek werd, hadden we namelijk net een kleiner huis gekocht. Bij dat soort officiële instanties wil je er toch op je best uitzien. Dan is zo’n mooie pruik echt een uitkomst.”

Mooie reacties

“Een hoofddoekje roept trouwens veel moois op bij mensen, heb ik gemerkt. Ik zie ongemak en begrip in hun blikken. Ze zijn aardiger en behulpzaam, gewoon lief. Dat merkte ik nog eens extra in de drukke periode rondom onze verhuizing. Die aandacht doet me echt wel goed, alleen heb er niet altijd zin in. Dan zet ik mijn pruik op en draag ik ook weer make-up. Zo voel ik me op en top vrouw. Gewoon Marij.”

Dit verhaal is opgetekend door Aldi van Lierop.