“Stichting VIPE, wauw, wat een geweldige stichting. Vanaf het moment dat ik met hen in contact ben gekomen voelde ik me welkom en even geen patiënt. Er werd echt even gekeken naar wie ik op dat moment was, en dat moest ik blijven. Ik wilde gewoon Suus blijven. Vooral voor mijn nichtjes. Voor hen wilde ik niet te veel veranderen.

Na een aantal foto’s van pruiken toegestuurd te hebben gekregen zei Peggy [Peggy van de Vijfeijken, één van de oprichters van VIPE]: “Pruik nummer 6 is hem denk ik. Zoals je nu bent.”. Even twijfelde ik tussen pruik nummer 2 en pruik nummer 6. Ik heb snel een afspraak gemaakt en ja hoor, onze Peggy had gelijk: nummer 6 was helemaal tante Suus. Oow wat was ik blij dat er een pruik was die mij niet zal veranderen, maar waar ik me mijzelf bij voelde.

Toen kwam het moment dat ik mijn haren eraf liet halen en mijn pruik ging dragen. Het eerste wat mijn oudste nichtje zei toen ze mij met pruik zag was: “Mooie haren tante Suus!”, en de jongste viel het niet eens op. Zo dankbaar ben ik voor het bestaan van Stichting VIPE! Yes, ik ben gewoon tante Suus. Zo blij en gelukkig zonder haar en met pruik had ik nooit verwacht te zijn. Zo’n mooi werk wat Stichting VIPE allemaal voor elkaar krijgt. Zoveel blije gezichten, en tijdens heftige moeilijke periodes krijgt Stichting VIPE dit voor elkaar door te luisteren, te voelen en gehoor te geven, maar vooral door mee te denken met de mens.

Stichting VIPE betekent voor mij: Jezelf kunnen zijn in een periode waarin je eigenlijk totaal jezelf niet bent. Een periode waarin je geleefd wordt, elke dag weer. Maar wanneer ik in de spiegel kijk, met mijn pruik van Stichting VIPE op mijn hoofd, voel ik me toch weer tante Suus. En elke keer als mijn nichtjes mij zien als ik de pruik van Stichting VIPE draag hoor ik: “Nu ben je weer tante Suus met haar!”. Stichting VIPE, daarvoor ben ik jullie echt heel erg dankbaar! Trots op jullie en ga zo door!”