Het verhaal van Hannah

“Toen ik las dat het vooral om kankerpatiënten ging, durfde ik eerst niet te bellen. Ik ben heel blij dat ik het wel gedaan heb. Mijn moeder die na een zwaar CVA haar toch al dunne haar niet meer in een knotje kreeg, ziet er met een pruik van VIPE weer goed verzorgd uit. Dat is heel belangrijk voor haarzelf en ook voor ons”, zegt zoon Jan Willem Waitz.

 

“Mijn ouders kan niks gebeuren, dacht ik altijd. Iedereen schatte hen zo’n vijftien jaar jonger in dan de 80 jaar die ze zijn. Gewoon omdat ze er fit en goed verzorgd uitzien en een heel actief sociaal leven leiden. Met vrienden en met familie en vooral de kleinkinderen. We zijn heel close. Door het infarct veranderde mijn moeder van het ene op het ander moment van een trotse, levenslustige vrouw in een volledig afhankelijke, deels verlamde patiënt. Dat is heel moeilijk om te zien. Haar aangezicht en spraak zijn veranderd, maar ze is helder van geest, ook al is dat steeds maar even. Hoe ze eruit ziet en in het openbaar verschijnt bleek nog steeds belangrijk, want ze werd depressiever en wilde zich niet meer tonen. Toen vond ik VIPE.”

“Eén telefoontje was genoeg om de zaak aan het rollen te krijgen. We kregen een aantal pruiken toegestuurd. Samen met mijn moeder hebben we twee mooie haarwerken uitgezocht en de rest teruggestuurd. We hebben alleen de verzendkosten zelf betaald. Mijn moeder draagt iedere dag een pruik en voelt zich daardoor zichtbaar beter. Dat maakt haar leven bij momenten iets lichter in deze zware tijd. Ik vind VIPE een mooi initiatief dat landelijke aandacht verdient. Daarom deel ik mijn verhaal hier. Voor al die mensen die, om wat voor reden dan ook, geholpen zijn met een goede pruik, maar misschien nog twijfelen of ze VIPE kunnen bellen. Gewoon doen!”

Dit verhaal is verteld door zoon Jan Willem en opgetekend door Aldi van Lierop, onze ‘verhalenvanger’.