Het verhaal van Marij van Vijfeyken

Ik vind het onbetaalbaar om dat geluk te mogen zien.

Ze had gehoord dat VIPE iemand zocht om doosjes te vouwen om pruiken in te bewaren. Dat kan ik er nog wel bij doen, dacht Marij van Vijfeyken die al bijna 30 jaar full time vrijwilligerswerk doet bij tal van organisaties en evenementen in Helmond. Het liep anders. “Hoe meer verhalen ik hoorde, hoe sterker mijn gevoel dat ik bij VIPE precies op mijn plek ben.”

Ze keek een keer mee hoe haar collega Heidi het aanpakt. “Heidi zei nog: ‘Het verhaal en de kaalheid zien, kan best confronterend zijn, houd daar rekening mee’. Maar het voelde meteen goed en de pruik waarvan ik direct dacht: die past het beste bij haar, is het ook geworden. Een paar dagen later belde Peggy of ik het aandurfde om zelf een klant te ontvangen. “Ik hoefde niet te twijfelen. Ja, dat kan ik!Aan de hand van de toegestuurde foto heb ik tien pruiken geselecteerd. Drie daarvan heb ik op een pop gezet. De eerste die ze paste voelde meteen goed, zowel voor haar en haar man als voor mij. Ze heeft nog even een tweede geprobeerd, maar zette al gauw de eerste weer op. Een pruik met een pittig tintje, zoals haar eigen haar was. Het was helemaal goed zo. Dat ontroerde me. En haar ook. “Ik zie mezelf weer terugkomen. Dit maakt me zo blij”, zei ze. En dat is wat er steeds gebeurt. Zodra mensen een pruik opzetten, straalt er een beetje geluk door, een stukje zelfwaardering die ze kaal niet voelden. Precies dat maakt werken voor VIPE zo bijzonder en waardevol. Ik vind het onbetaalbaar om dat geluk te mogen zien.”

“Al mijn vrijwilligerswerk brengt me een stukje geluk. Ik vind een glimlach krijgen fijn. Daar heb ik veel voldoening van. Wat ik vooral geweldig vind aan VIPE is dat iedereen de kans krijgt om zijn eigen kwaliteiten in te zetten. We zijn net bouwstenen, samen zijn we compleet.”